U najudaljenijim delovima okeana pronađeni geni otporni na antibiotike

Koncentracija gena povezanih sa otpornošću na antibiotike bila je veća u blizini gusto naseljenih obala i prometnih pomorskih ruta. To naučnicima ukazuje na važnu vezu sa ljudskim aktivnostima – otpadnim vodama, poljoprivrednim oticanjem i pomorskim saobraćajem. Italijanski projekat SeA Care analizirao je više od 4.000 uzoraka vode sa 140 lokacija. Uzorci su sakupljani tokom redovnih pomorskih misija, koristeći postojeće rute italijanske mornarice i međunarodne naučne mreže. Rezultati pokazuju da geni povezani sa antimikrobnom rezistencijom nisu ograničeni samo na obale i područja pod neposrednim uticajem gradova. Pronađeni su i u udaljenim delovima okeana. Antibiotici i mikroorganizmi iz gradskih i industrijskih otpadnih voda, kao i iz poljoprivrede, mogu dospeti u reke i priobalne vode, a zatim u mora. Okeanske struje potom mogu doprineti njihovom širenju daleko od mesta na kojem je zagađenje nastalo. Poseban problem je što antimikrobna rezistencija predstavlja globalni zdravstveni rizik. Kada bakterije postanu otporne na lekove koji su ranije mogli da ih unište, infekcije postaju teže za lečenje. Zato naučnici sve više prate ne samo bakterije kod ljudi i životinja, već i njihovo prisustvo u životnoj sredini. U okviru istraživanja SeA Care identifikovano je više od 900 različitih gena povezanih sa otpornošću na antibiotike u analiziranim morskim sredinama. Ali antibiotici nisu jedini trag koji je istraživanje pronašlo. U uzorcima su registrovani i mikroplastika, PFAS jedinjenja, poznata kao „večne hemikalije“, kao i genetski materijal kovid virusa čak i na otvorenom moru i u udaljenim područjima. Otkrivanje tajni pesama ptica Tim naučnika iz Francuske analizirao je pesme više hiljada vrsta ptica i u njima otkrio gradivne elemente neverovatne raznovrsnosti. Pesme svih svetskih vrsta ptica sačinjene su od osam osnovnih tipova zvuka, koje su naučnici nazvali motivima. Svaka pesma se, kako navode, sastoji od kombinacija ovih motiva, a to su tri vrste trilera, tri vrste zvižduka, haotičnih tonova i harmonija. Ptičje pesme predstavljaju jedan od najsofisticiranijih oblika zvučne komunikacije u prirodi, a njegova raznovrsnost i složenost oduvek su fascinirale biologe. Zbog velikog broja različitih pesama ptica do sada ih je bilo teško proučavati na globalnom nivou. Naučni istraživač Kventan Bakle, ukazao je da je ta raznovrsnost ogromna. Ako odete u Aziju, Afriku ili Amazoniju, čućete potpuno drugačije melodije - objasnio je Bakle koje je sa timom naučnika koristio globalnu bazu podataka ptičjeg poja. baza sadrži snimke koje su postavile hiljade volontera, što im je omogućilo da analiziraju oko 116.000 pesama više od 3.000 vrsta ptica. Oni su proučavali obrasce u pesmama ptica, i kako se svaka pesma menjala i razvijala tokom vremena. Uz pomoć veštačke inteligencije, mogli su da međusobno uporede hiljade pesama i otkriju šta ih povezuje. Ključno otkriće bilo je da je okruženje u kojem su se ptice razvijale, od tropskih šuma do predela sa umerenom klimom, oblikovalo način na koji one “komponuju” svoje pesme. Tako ptice prilagođene tropskim šumama koriste drugačije akustične gradivne elemente, odnosno motive, u odnosu na one iz regiona sa umerenom klimom. Bakle je objasnio da se jednostavniji motivi, poput ravnih zvižduka, često sreću u tropskim predelima, verovatno zato što pomažu pticama da se čuju usred bučnog zvučnog okruženja bogatog biodiverzitetom i gustom vegetacijom. Složenije kompozicije, sa izuzetno brzim trilerima i kombinacijama koje sadrže mnogo informacija, češće su u šumama umerenog pojasa, gde ptice komuniciraju na manjim udaljenostima. Ovo istraživanje otkrilo je da su ptičje pesme suštinski povezane sa okruženjem – zaključuju naučnici .